به شاخِ توتِ کهنسال



شعر از: دکتر اسماعيل خويی
اجرای ترانه: امين‌الله رشيدی
شعر ترانه: ابوالقاسم حالت
عکاس: پونه
عکس‌ها: حمام کردشت



















نخی دراز که دنباله‌اش
به بادبادکِ جر خورده‌ای می‌انجامد
آويزان
به شاخ توت کهنسالی
که چتر سايه‌ی عصرانه‌اش را
می‌بينيم
گشوده روی هياهوی و پابرهنگی‌ی کودکان کوی ...






خدای من!
تمامِ کودکی‌ام تابستانی است
در عکس فوری‌ی اين يادمان!






نگاه کن.
زمين‌ خاک‌آلود،
آسمانِ خاک‌آلود،
آفتابِ خاک‌آلود
و کودکانی خاک‌آلود،
که از زمينِ خاک‌آلود
توت‌های خاک‌آلود را
با دست‌های خاک‌آلود
برمی‌دارند،
فوت می‌کنند،
به دهان می‌گذارند!
و بادبادکِ جر خورده‌ای
به شاخِ توت کهنسال ...

















back to home

write a feedback

recommend to your friends