چراغ چشم تو ...



شعر از: فریدون مشیری
اجرای ترانه: سينا سرلک
شعر ترانه: عليرضا شجاع‌پور
عکاس: پونه
عکس‌ها: سد دز



















تو کیستی، که من این‌گونه، بی تو بی‌تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم.






تو چیستی، که من از موج هر تبسم تو
بسان قایق سرگشته، روی گردابم!






تو در کدام سحر، بر کدام اسب سپید؟
تو را کدام خدا؟
تو از کدام جهان؟
تو در کدام کرانه، تو از کدام صدف؟
تو در کدام چمن، همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟






من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین، آه!
مدام پیش نگاهی، مدام پیش نگاه!






کدام نشئه دویده‌ست از تو در تن من؟
که ذره‌های وجودم تو را که می‌بینند،
به رقص می‌آیند،
سرود می‌خوانند!






چه آرزوی محالی‌ست زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو:
به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر!
به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!
ستاره‌ها را از آسمان بیار به زیر؟






تو را به هر چه تو گویی، به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه، صبر مخواه






که صبر، راه درازی به مرگ پیوسته‌ست!
تو آرزوی بلندی و، دست من کوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته‌ست.






همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته‌ست.

















back to home

write a feedback

recommend to your friends