وصف گل سوری



شعر از: منوچهر آتشی
آواز: صديق تعريف
شعر آواز: محمدعلی امير جاهد
عکاس: پونه
عکس‌ها: استراسبورگ (فرانسه)



















نامت
گل‌واژه‌ای به سپیدای ماهتاب و سپیده است
با عطر باغ اطلسی
و دشت‌های گرم شب‌بوهای دشتستان
نامت گلِ هزار بهار نیامده است






نامت تمام شب‌هایم
و گستره‌ی خمیده‌ی رویاهایم را
پُر می‌کند
و در دهانم
مانند ماه در حوض، مد می‌شود.






نامت در چشمانم
چون لاله، سرخ
چون نسترن، سپید
و مثل سرو، سبز می‌ایستد






نامت مژگانم را دُر می‌گیرد
نامت
در جانم
گُر می‌گیرد

















back to home

write a feedback

recommend to your friends