عادت



شعر از: پونه
اجرای ترانه: هایده
شعر ترانه: اردلان سرفراز
عکاس: پونه
عکس‌ها: Ludwigsburg (آلمان)












جلوه‌ی خورشید وُ ماهم از تو کی بخشد شکیب
(قاآنی)







مرا به صبر وُ تو را به سکوت،
این روزگار
عجب عادتی می‌دهد!






مرا به دلتنگی وُ تو را به دوری
مرا به باران وُ تو را به بهانه
مرا به خیال وُ تو را به خواب،
این روزگار
عجب عادتی می‌دهد!






همین که در راهی
از کوچه‌های محله‌ای دلتنگ،
همین که براهت نشسته‌ام
در سايه‌روشنِ منظری دلگير،
همین که خواب
رویای ناتمامِ توست
و بیداری
انتظارِ لبریزِ یک رویا،
همین چراغ وُ همین پچ‌پچ وُ همین نگاه بارانی
همین که می‌گویم وُ می‌خوانی،
همین برای عادت تازه‌ای
کافی نیست؟

















back to home

write a feedback

recommend to your friends