سوالِ گريه



شعر از: پونه
اجرای ترانه: ستار



















خيابانهای شلوغ وُ
شيشه‌های رنگیِ روشن ...
چرا ترديد کردی؟

چرا پشتِ پای غروب وُ حاجتِ انتظار
اينهمه پابه‌پایِ کوچه‌ها ماندی ...
چرا نگفتی که خواب پروانه‌ای پريده
که گونه‌های آبی زنبق،
از پلک هر شقايق سوخته بارانی‌تر است
و خطِ شکسته‌ی دلتنگی،
به رديفِ هر ترانه‌ای می‌لرزد ...






چرا ترديد کردی؟






پرده‌ها را که می‌شويم، باز
انگار کسی خواهد آمد ...
صدای پايی شايد،
ميان پاگردِ سنگیِ پله‌ها
دری نيمه‌باز وُ عطر خوش آشنا
بوی روشنا ...






يک روز
يک عصرِ بلند آفتابی
از چله‌هایِ سوخته‌ی مرداد،
فقط يک روز دير آمدی ...






چرا ترديد کردی ...

















back to home

write a feedback

recommend to your friends