کوچ بنفشه‌ها



شعر از: دکتر محمدرضا شفيعی کدکنی
آواز و ترانه: فرهاد












در روزهای آخر اسفند
کوچ بنفشه‌های مهاجر
زيباست.






در نيم‌روز روشن اسفند
وقتی بنفشه‌ها را از سايه‌های سرد
در اطلس شميم بهاران
با خاک و ريشه
- ميهن سيارشان
در جعبه‌های کوچک چوبی
در گوشه‌ی خيابان می‌آورند






جوی هزار زمزمه در من
می‌جوشد:
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه‌ها
(در جعبه‌های خاک)
يک روز می‌توانست
همراه خويش ببرد هرکجا که خواست.
در روشنای باران
در آفتاب پاک.

















back to home

write a feedback

recommend to your friends